บทที่ 349 ความวุ่นวายของคฤหาสน์ตระกูลเซิ่ง

หลังจากที่ได้ฟังคำพูดหล่อนอย่างชัดเจนแล้ว สีหน้าของเซิ่งเจ๋อเฉิงก็ดำคล้ำลงไป แล้วถามว่า: "เธอพูดว่าอะไรนะ พูดอีกทีสิ"

เสิ่นอีเวยเองก็อยากจะย้ำคำด่าที่ตัวเองเพิ่งด่าเขาไปเมื่อครู่ ตอนนี้เองก็ได้ยินเสียงเล็กๆดังมาจากประตู : "หม่ามี๊ของหนูพูดว่า คุณมั

บทที่ 350 การยอมรับจากปากครั้งที่สอง

พูดมาถึงตรงนี้ เสิ่นอีเวยนิ่งไปสักพัก เพราะหัวใจของเธอเหมือนโดนบีบขึ้นมาทันที จมูกเริ่มแดงขึ้น จนเหมือนน้ำตากำลังจะไหลออกมา

เพราะในช่วงเวลาสี่ปีก่อนที่ประเทศอังกฤษ ในเมืองลอนดอน เธอใช้ชีวิตเลี้ยงดูเหมียนเหมียนน้อยอย่างโดดเดี่ยว เหมือนกับว่าความทรงจำทั้งห

บทที่ 351 นอกจากผมยังมีใครเคยเห็น

ใบหน้าของเซิ่งเจ๋อเฉิงไม่ปรากฏความรู้สึกใดๆ ในสายตาของเสิ่นอีเวยเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน：“ผมเพิ่งพูดไปเมื่อสักครู่ ตั้งแต่วันนี้ผมจะไม่วุ่นวายกับคุณเรื่องนี้อีก เพราะไม่มีความหมายอะไรแล้ว ถึงอย่างไรมันก็คือความจริง คุณปกปิดไปก็ไม่มีประโยชน์”

เสิ่นอีเวย：“..