บทที่ 350 การยอมรับจากปากครั้งที่สอง

พูดมาถึงตรงนี้ เสิ่นอีเวยนิ่งไปสักพัก เพราะหัวใจของเธอเหมือนโดนบีบขึ้นมาทันที จมูกเริ่มแดงขึ้น จนเหมือนน้ำตากำลังจะไหลออกมา

เพราะในช่วงเวลาสี่ปีก่อนที่ประเทศอังกฤษ ในเมืองลอนดอน เธอใช้ชีวิตเลี้ยงดูเหมียนเหมียนน้อยอย่างโดดเดี่ยว เหมือนกับว่าความทรงจำทั้งห

บทที่ 351 นอกจากผมยังมีใครเคยเห็น

ใบหน้าของเซิ่งเจ๋อเฉิงไม่ปรากฏความรู้สึกใดๆ ในสายตาของเสิ่นอีเวยเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน：“ผมเพิ่งพูดไปเมื่อสักครู่ ตั้งแต่วันนี้ผมจะไม่วุ่นวายกับคุณเรื่องนี้อีก เพราะไม่มีความหมายอะไรแล้ว ถึงอย่างไรมันก็คือความจริง คุณปกปิดไปก็ไม่มีประโยชน์”

เสิ่นอีเวย：“..

บทที่ 352 ผมรู้ว่าคุณกำลังโกหก

สี่ปีแล้ว เวลาผ่านไปสี่ปีเต็มๆ แต่นิสัยแย่ๆของผู้ชายคนนี้ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง เสิ่นอีเวยไร้คำพูดใดๆ นอกจากคำนี้

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการซักถามของเซิ่งเจ๋อเฉิงอีกครั้ง เสิ่นอีเวยเหมือนเป็นตัวเม่นที่กำลังพองขน ผู้ชายคนนี้ คิดว่าคนอื่นจะโกรธเขาไม่ได้หรอ？

ดวง