ตอน 337
สามีอดีต
บทที่ 337 ความอบอุ่นมาแบบไม่ทันตั้งตัว
เสิ่นอีเวยถึงแม้ว่าอยากจะคิดหาวิธีที่ในการหลบหนีไปมากขนาดนี้ แต่เธอก็ไม่ใช่คนที่ไม่รู้เวล่ำเวลา ในชีวิตของคนเรา หรือจะพูดง่ายๆคือขาทั้งสองข้างของเธอนั้น จะยังไงแล้วแต่ต้องพยายามใช้วิธีการที่โอนอ่อนลงบ้าง
ในเวลานี้เธอไม่ควรจะที่ต่อล้อต่อเถียงเพื่อชัยชนะ
ตอน 338
บทที่ 338 จริงๆแล้วขาของเธอยังมีประโยชน์ที่จะใช้ในทางอื่น
เสิ่นอีเวยไม่กล้าปฏิเสธด้วยซ้ำว่าช่วงตอนที่เธอขยับเข้าใกล้เซิ่งเจ๋อเฉิงนั้น เธอกลับรู้สึกได้กลิ่นที่คุ้นเคยลอยมาจากร่างกายกำยำของเขา เซิ่งเจ๋อเฉิงเป็นคนที่สูบบุหรี่แต่ว่าน้อยครั้งนักที่เขาจะสูบ เขาจะสูบเฉพาะในตอนที่โมโหเท่านั้น เพราะฉะนั้น
ตอน 339
บทที่ 339 ลูกสาวของฉันถูกคนลักพาตัวไป
ยามเมื่อสบายใจอารมณ์ก็ดีขึ้นตามลำดับ มุมปากของเสิ่นอีเวยเริ่มคลี่ยิ้มออกมา การยิ้มของเธอนั้นเป็นการยิ้มที่ไม่มีพิษมีภัยอะไร: “คุณเซิ่ง ที่คุณพูดออกมามันหมายความว่ายังไง? ที่ฉันบอกว่าขาของฉันยังมีประโยชน์ในการเอาไปทำอย่างอื่นนั้นมันหมายถึงการเดินเหินต่างหาก แถ