บทที่ 336 ตัดขาทั้งสองขาของเธอทิ้งซะ

“อีกอย่าง--”

พอพูดถึงตอนนี้ เซิ่งเจ๋อเฉิงกลับหยุดพูด: “สี่ปีก่อน เธอก็บอกกับฉันว่าจะอยู่ด้วยกัน แต่อยู่ดีๆก็หนีไปอยู่ต่างประเทศซะงั้น? เธอแน่ใจนะว่าไม่ใช่คนที่พูดแล้วคืนคำ หรือว่าเธอกลับทำเป็นลืมเรื่องนี้ไปแล้วหรอ?”

น้ำเสียงของเซิ่งเจ๋อเฉิงช่างพูดต

บทที่ 337 ความอบอุ่นมาแบบไม่ทันตั้งตัว

เสิ่นอีเวยถึงแม้ว่าอยากจะคิดหาวิธีที่ในการหลบหนีไปมากขนาดนี้ แต่เธอก็ไม่ใช่คนที่ไม่รู้เวล่ำเวลา ในชีวิตของคนเรา หรือจะพูดง่ายๆคือขาทั้งสองข้างของเธอนั้น จะยังไงแล้วแต่ต้องพยายามใช้วิธีการที่โอนอ่อนลงบ้าง

ในเวลานี้เธอไม่ควรจะที่ต่อล้อต่อเถียงเพื่อชัยชนะ

บทที่ 338 จริงๆแล้วขาของเธอยังมีประโยชน์ที่จะใช้ในทางอื่น

เสิ่นอีเวยไม่กล้าปฏิเสธด้วยซ้ำว่าช่วงตอนที่เธอขยับเข้าใกล้เซิ่งเจ๋อเฉิงนั้น เธอกลับรู้สึกได้กลิ่นที่คุ้นเคยลอยมาจากร่างกายกำยำของเขา เซิ่งเจ๋อเฉิงเป็นคนที่สูบบุหรี่แต่ว่าน้อยครั้งนักที่เขาจะสูบ เขาจะสูบเฉพาะในตอนที่โมโหเท่านั้น เพราะฉะนั้น