บทที่ 335 การแสดงของคุณเธอไม่ค่อยสมบทบาท

“ได้ งั้นถือว่าตกลงแล้ว เช่นนั้นก็ขึ้นรถกันเลย” เซิ่งเจ๋อเฉิงพูดประโยคหนึ่งออกมาเหมือนเป็นเรื่องปกติธรรมดาทั่วไป

เสิ่นอีเวยที่ยังทำตัวไม่ถูกกับสิ่งที่เขาเพิ่งพูดขึ้นมา ทว่าก็เห็นเซิ่งเจ๋อเฉิงหันศีรษะกลับไปมองแก็งไอ้หัวล้านหัวโจกนั่นแถมจ้องตาหัวล้านนั

บทที่ 336 ตัดขาทั้งสองขาของเธอทิ้งซะ

“อีกอย่าง--”

พอพูดถึงตอนนี้ เซิ่งเจ๋อเฉิงกลับหยุดพูด: “สี่ปีก่อน เธอก็บอกกับฉันว่าจะอยู่ด้วยกัน แต่อยู่ดีๆก็หนีไปอยู่ต่างประเทศซะงั้น? เธอแน่ใจนะว่าไม่ใช่คนที่พูดแล้วคืนคำ หรือว่าเธอกลับทำเป็นลืมเรื่องนี้ไปแล้วหรอ?”

น้ำเสียงของเซิ่งเจ๋อเฉิงช่างพูดต

บทที่ 337 ความอบอุ่นมาแบบไม่ทันตั้งตัว

เสิ่นอีเวยถึงแม้ว่าอยากจะคิดหาวิธีที่ในการหลบหนีไปมากขนาดนี้ แต่เธอก็ไม่ใช่คนที่ไม่รู้เวล่ำเวลา ในชีวิตของคนเรา หรือจะพูดง่ายๆคือขาทั้งสองข้างของเธอนั้น จะยังไงแล้วแต่ต้องพยายามใช้วิธีการที่โอนอ่อนลงบ้าง

ในเวลานี้เธอไม่ควรจะที่ต่อล้อต่อเถียงเพื่อชัยชนะ