บทที่ 294 อย่ามาตลบหลัง

รอบด้านนั้นก็เงียบลงทันที แล้วคาดเดาว่าผู้หญิงคนนี้กลับมาได้อย่างไร ?

เสิ่นอีเวยได้ถอดแว่นออกแล้วก็กวาดสายตาไปยังรอบ ๆ ด้วยท่าทีที่เยือกเย็น

แต่เซิ่งเจ๋อเฉิงนั้นเห็นทะลุผ่านเลนส์แว่นไปเรียบร้อยแล้ว สายตาของเขานั้นก็เต็มไปด้วยอารมณ์ แต่ก็ไม่ได้ลุกขึ้นอย่างไร

บทที่ 295 ไม่มีฉันคุณจะเกิดได้อย่างไร

แต่เพราะอะไร ? ทำไมในตอนนี้ กลับได้กลิ่นน้ำหอมจากเขา แล้วรู้สึกเหมือนกับกำลังตกอยู่ในห้วงภวัง เหมือนกับมีความรู้สึกตื่นขึ้นมา

ในตอนนี้ทำให้เสิ่นอีเวยมีความรู้สึกอยากจะร้องไห้

ตอนที่หนีจากเซิ่งเจ๋อเฉิง ออกจากประเทศบ้านเกิดสี่ปี นิสัยของเธอนั้นก็เ

บทที่ 296 เขาเป็นลูกสาวของฉันกับคนอื่น

เซิ่งเจ๋อเฉิงได้ฟังคำพูดของเสิ่นอีเวย สายตาก็ตกหล่นลง แล้วค่อย ๆ ทำการจัดท่าทางและเสื้อผ้าตัวเองแล้วพูดว่า “ได้ คุณจะมาวัดกับผมใช่ไหม ? งั้นผมก็ต้องบอกคุณจริง ๆแล้วสิ เหมียนเหมียนเป็นลูกของผม ผมมีสิทธิ์ที่จะดูแลเธอ หากคุณอยากเห็นเขา ก็ฟังผมหน่อยก็แล้วกัน ไม่