บทที่ 293 กลับคืนสู่บริษัทเซิ่งซื่อ

“คุณแม่ เราจะไปที่ไหนกัน ? ”

ขณะที่เสิ่นอีเวยกับหลินโม่เหยียนกำลังคุยกัน ก็มีเสียงที่เงียบ ๆอยู่เสียงดังมา ไม่ต้องหันไปก็รู้แล้วว่า นั่นคือเหมียนเหมียนน้อย

เสิ่นอีเวยและหลินโม่เหยียนได้หันไปดูต้นกำเนิดเสียง ซึ่งเป็นเหมียนเหมียนน้อยที่ตาโตโตมองด้วยคว

บทที่ 294 อย่ามาตลบหลัง

รอบด้านนั้นก็เงียบลงทันที แล้วคาดเดาว่าผู้หญิงคนนี้กลับมาได้อย่างไร ?

เสิ่นอีเวยได้ถอดแว่นออกแล้วก็กวาดสายตาไปยังรอบ ๆ ด้วยท่าทีที่เยือกเย็น

แต่เซิ่งเจ๋อเฉิงนั้นเห็นทะลุผ่านเลนส์แว่นไปเรียบร้อยแล้ว สายตาของเขานั้นก็เต็มไปด้วยอารมณ์ แต่ก็ไม่ได้ลุกขึ้นอย่างไร

บทที่ 295 ไม่มีฉันคุณจะเกิดได้อย่างไร

แต่เพราะอะไร ? ทำไมในตอนนี้ กลับได้กลิ่นน้ำหอมจากเขา แล้วรู้สึกเหมือนกับกำลังตกอยู่ในห้วงภวัง เหมือนกับมีความรู้สึกตื่นขึ้นมา

ในตอนนี้ทำให้เสิ่นอีเวยมีความรู้สึกอยากจะร้องไห้

ตอนที่หนีจากเซิ่งเจ๋อเฉิง ออกจากประเทศบ้านเกิดสี่ปี นิสัยของเธอนั้นก็เ