บทที่ 295 ไม่มีฉันคุณจะเกิดได้อย่างไร

แต่เพราะอะไร ? ทำไมในตอนนี้ กลับได้กลิ่นน้ำหอมจากเขา แล้วรู้สึกเหมือนกับกำลังตกอยู่ในห้วงภวัง เหมือนกับมีความรู้สึกตื่นขึ้นมา

ในตอนนี้ทำให้เสิ่นอีเวยมีความรู้สึกอยากจะร้องไห้

ตอนที่หนีจากเซิ่งเจ๋อเฉิง ออกจากประเทศบ้านเกิดสี่ปี นิสัยของเธอนั้นก็เ

บทที่ 296 เขาเป็นลูกสาวของฉันกับคนอื่น

เซิ่งเจ๋อเฉิงได้ฟังคำพูดของเสิ่นอีเวย สายตาก็ตกหล่นลง แล้วค่อย ๆ ทำการจัดท่าทางและเสื้อผ้าตัวเองแล้วพูดว่า “ได้ คุณจะมาวัดกับผมใช่ไหม ? งั้นผมก็ต้องบอกคุณจริง ๆแล้วสิ เหมียนเหมียนเป็นลูกของผม ผมมีสิทธิ์ที่จะดูแลเธอ หากคุณอยากเห็นเขา ก็ฟังผมหน่อยก็แล้วกัน ไม่

บทที่ 297 เธอที่ทำให้รู้สึกเหมือนคนแปลกหน้า

เสิ่นอีเวยในตอนนี้ไม่เหมือนเสิ่นอีเวยในเมื่อก่อนแล้ว ถึงแม้จะสำรวจดูอย่างละเอียด แต่ก็ไม่อาจที่จะเดาออกได้เลย

และในตอนนี้เขานั้นยืนอยู่ข้างหน้าเสิ่นอีเวย ที่เต็มไปด้วยหนามแหลม หากแตะต้องนิดหน่อยก็อาจจะบาดเจ็บได้

ในขณะที่ถามเสิ่นอีเวยเมื่อสัก