บทที่ 270 ให้ฉันมาทดแทนกับสิ่งที่หายไปให้กับคุณ

เซิ่งเจ๋อเฉิงก็ไม่ได้สนใจอะไรก็เดินเข้ามาในห้องและก็ปิดประตู

เสิ่นอีเวยได้เอนตัวอยู่บนเตียงแล้วมองด้วยสายตาที่จะบอกว่าหากมีเรื่องอะไรก็ตาม ก็ขอให้มาพูดพรุ่งนี้ เพราะตอนนี้จะเข้านอนแล้ว

แต่ว่าเรื่องราวของสองวันที่ผ่านมานั้น ทั้งสองคนมีคว

บทที่271 เราสองคนต่างปล่อยมือกันเถอะ

เสิ่นอีเวยคิดว่าเธอได้ยินผิดดังนั้นเธอจึงนิ่งเงียบและไม่พูดอะไร 

ความรู้สึกแบบนี้มันยังไงกันแน่นะ?

     มันเหมือนกับตกอยู่ในห้วงทะเลลึก เคว้งคว้างจับต้องอะไรไม่ได้ มองอะไรไม่เห็น ไม่ได้ยินเสียงใด ๆทั้งสิ้นแม้แต่จะส่งเสียงร้องก็ทำไม่ได้

     แ

บทที่ 272 ฉันไม่เห็นด้วยกับการหย่าอย่างเด็ดขาด

บรรยากาศโดยรอบเงียบสงบจนน่าขนลุก

นัยน์ตาสีเข้มของเซิ่งเจ๋อเฉิงแสดงสัญญาณเตือนภัยอย่างชัดเจน: "เสิ่นอีเวยเธอพูดเรื่องหย่ากับฉันเป็นรอบที่สองแล้วนะ นี่เป็นเพราะฉันตามใจเธอมากจนเกินไปหรือเพราะเหตุผลอะไร? เธอถึงกล้าพูดเรื่องนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอถึง