บทที่ 268 ไม่คาดว่าคุณจะกล้าทรยศ

เสิ่นเหนียนชิ่งเห็นเซิ่งเจ๋อเฉิงพูดเช่นนี้ ก็ไม่กล้าที่จะต่อปากต่อคำ

และพูดขอร้องต่อไปอีกว่า “ประธานเซิ่ง เป็นเพราะผมนั้นโลภมากจนหมดความคิด ขอให้ท่านอย่าคิดเล็กคิดน้อยกับผมเลย ปล่อยผมไปสักครั้งเถอะ”

เซิ่งเจ๋อเฉิงขมวดคิ้ว ไม่ใช่เพราะว่าเห็นใจเสิ่นเหยีย

บทที่ 269 กักบริเวณมันซะ

เดิมทีทั้งห้องมีความเงียบอยู่แล้ว แต่พอมีคำว่าเซียวหันถิง ห้องก็ยิ่งเงียบไปใหญ่

ปากของเซิ่งเจ๋อเฉิงก็เหมือนจะยิ้มออกมาด้วยความพอใจ แต่ว่าคนข้าง ๆ นั้นสามารถรับรู้ได้ว่ารอยยิ้มนี้มีความคาดไม่ถึง

ปรากฏว่าเป็งดังที่คาดไว้ คือเซียวหันถิง

เซิ่งเจ๋อเฉิงพูดมีค

บทที่ 270 ให้ฉันมาทดแทนกับสิ่งที่หายไปให้กับคุณ

เซิ่งเจ๋อเฉิงก็ไม่ได้สนใจอะไรก็เดินเข้ามาในห้องและก็ปิดประตู

เสิ่นอีเวยได้เอนตัวอยู่บนเตียงแล้วมองด้วยสายตาที่จะบอกว่าหากมีเรื่องอะไรก็ตาม ก็ขอให้มาพูดพรุ่งนี้ เพราะตอนนี้จะเข้านอนแล้ว

แต่ว่าเรื่องราวของสองวันที่ผ่านมานั้น ทั้งสองคนมีคว