บทที่ 254 ขอโทษคุณชายเซิ่ง

บริษัทเซิ่งซื่อ ฉัน 24

ในห้องทำงานที่สว่างไสว เซิ่งเจ๋อเฉิงได้มองไปยังเมื่องที่หรูหราแห่งนี้ สองมือของเขาได้วางไว้บนตักอย่างนิ่ง ๆ ดูรวม ๆ ช่างมีความสงบเรียบร้อยเหลือเกิน

ในห้องนั้นยังมีเจิ้งอวิ๋นชวนกับเจิ้งโป๋หง

เจิ้งโป๋หงไม่ได้มีท่าทีความรู้สึกอะไร แ

บทที่ 255 การพูดคุยกับเจิ้งโป๋หง

เจิ้งโป๋หงมองเจิ้งอวิ๋นชวนแล้วรู้สึกว่าเขาคนนี้ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ในหัวสมองนั้นรู้สึกเจ็บปวดอย่างยิ่ง เขาได้บังคับอารมณ์ และได้พูดอย่างไร้อารมณ์ว่า “เพราะแกไม่ให้ความเคารพคุณชายเจิ้ง”

เจิ้งอวิ๋นชวนตอบอย่างหัวเราผสมความโมโหว่า “ทำไมผมไม่เคารพเขาล่ะ ? เขาน

บทที่256 แอบฟังการสนทนาในห้องทำงาน

สายตานั้นเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและอาลัยอาวรณ์

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ในทันใดนั้นในใจเซิ่งเจ๋อเฉิงก็มีน้ำเสียงที่ค่อนข้างปลงใจ ไม่ว่าจะมีนิสัยอย่างไรก็ตาม จะแข็งแกร่งขนาดไหน ต่อหน้ากับคนใกล้ชิดที่มีความสงสัยและไม่เชื่อใจ ทุกคนก็จะสามารถถูกผลักให้ล้มลงได้อย่างง่า