บทที่ 255 การพูดคุยกับเจิ้งโป๋หง

เจิ้งโป๋หงมองเจิ้งอวิ๋นชวนแล้วรู้สึกว่าเขาคนนี้ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ในหัวสมองนั้นรู้สึกเจ็บปวดอย่างยิ่ง เขาได้บังคับอารมณ์ และได้พูดอย่างไร้อารมณ์ว่า “เพราะแกไม่ให้ความเคารพคุณชายเจิ้ง”

เจิ้งอวิ๋นชวนตอบอย่างหัวเราผสมความโมโหว่า “ทำไมผมไม่เคารพเขาล่ะ ? เขาน

บทที่256 แอบฟังการสนทนาในห้องทำงาน

สายตานั้นเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและอาลัยอาวรณ์

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ในทันใดนั้นในใจเซิ่งเจ๋อเฉิงก็มีน้ำเสียงที่ค่อนข้างปลงใจ ไม่ว่าจะมีนิสัยอย่างไรก็ตาม จะแข็งแกร่งขนาดไหน ต่อหน้ากับคนใกล้ชิดที่มีความสงสัยและไม่เชื่อใจ ทุกคนก็จะสามารถถูกผลักให้ล้มลงได้อย่างง่า

บทที่ 257 เจิ้งโป๋หงได้พูดความในใจ

เจิ้งโป๋หงและเซิ่งเจ๋อเฉิงก็ได้มองหน้าต่อกัน แต่ว่าสายตาที่ไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลยของเซิ่งเจ๋อเฉิง แต่ทันใดนั้นกลับมีความเคร่งขรึมมากยิ่งขึ้นซึ่งเป็นครั้งแรกที่เจิ้งโป๋หงรู้สึกถึง เพราะว่าตัวเองนั้นได้เห็นสายตาแบบนั้นของคนที่อายุน้อยกว่าตัวเองยี่สิบกว่าปี ในใจเลยไม