บทที่ 253 อยากจะถามเซิ่งเจ๋อเฉิงให้ชัดเจน

ในใจเสิ่นอีเวยมีความกลัวเกิดขึ้น เธอเลยจ้องมองไปยังเซียวหันถิง

แต่ที่ทำให้เสิ่นอีเวยคิดไม่ถึงคือ เซียวหันถิงยิ้มแบบไม่มีเสียง แล้วมองไปยังหน้าเธอแล้วพูดว่า “ความจริงคุณตอบผมก็ไม่ต้องมีความกดดันอะไรเลย ความรักชายหญิงโดยจริงแล้วก็ต้องทำตามความสมัครใจ

บทที่ 254 ขอโทษคุณชายเซิ่ง

บริษัทเซิ่งซื่อ ฉัน 24

ในห้องทำงานที่สว่างไสว เซิ่งเจ๋อเฉิงได้มองไปยังเมื่องที่หรูหราแห่งนี้ สองมือของเขาได้วางไว้บนตักอย่างนิ่ง ๆ ดูรวม ๆ ช่างมีความสงบเรียบร้อยเหลือเกิน

ในห้องนั้นยังมีเจิ้งอวิ๋นชวนกับเจิ้งโป๋หง

เจิ้งโป๋หงไม่ได้มีท่าทีความรู้สึกอะไร แ

บทที่ 255 การพูดคุยกับเจิ้งโป๋หง

เจิ้งโป๋หงมองเจิ้งอวิ๋นชวนแล้วรู้สึกว่าเขาคนนี้ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ในหัวสมองนั้นรู้สึกเจ็บปวดอย่างยิ่ง เขาได้บังคับอารมณ์ และได้พูดอย่างไร้อารมณ์ว่า “เพราะแกไม่ให้ความเคารพคุณชายเจิ้ง”

เจิ้งอวิ๋นชวนตอบอย่างหัวเราผสมความโมโหว่า “ทำไมผมไม่เคารพเขาล่ะ ? เขาน