บทที่ 252 ผมเพียงแต่อยากจะมีคุณ

สองคนนี้ก็ไม่ได้พูดอะไรอีกต่อไป ในห้องมีความเงียบเป็นอย่างมาก ได้ยินเพียงแต่เสียงข้างนอกที่ผ่านเข้ามาและเสียงเบา ๆ

เซียวหันถิงได้มองไปยังเสิ่นอีเวยแล้วพูดว่า “คุณ”

ตัวอักษรง่าย ๆ ตัวเดียวแต่กลับมีน้ำหนักที่ยากเกินอาจจะชั่งเดาได้ แม้แต่ใจก็รู้สึกตื่นเต้

บทที่ 253 อยากจะถามเซิ่งเจ๋อเฉิงให้ชัดเจน

ในใจเสิ่นอีเวยมีความกลัวเกิดขึ้น เธอเลยจ้องมองไปยังเซียวหันถิง

แต่ที่ทำให้เสิ่นอีเวยคิดไม่ถึงคือ เซียวหันถิงยิ้มแบบไม่มีเสียง แล้วมองไปยังหน้าเธอแล้วพูดว่า “ความจริงคุณตอบผมก็ไม่ต้องมีความกดดันอะไรเลย ความรักชายหญิงโดยจริงแล้วก็ต้องทำตามความสมัครใจ

บทที่ 254 ขอโทษคุณชายเซิ่ง

บริษัทเซิ่งซื่อ ฉัน 24

ในห้องทำงานที่สว่างไสว เซิ่งเจ๋อเฉิงได้มองไปยังเมื่องที่หรูหราแห่งนี้ สองมือของเขาได้วางไว้บนตักอย่างนิ่ง ๆ ดูรวม ๆ ช่างมีความสงบเรียบร้อยเหลือเกิน

ในห้องนั้นยังมีเจิ้งอวิ๋นชวนกับเจิ้งโป๋หง

เจิ้งโป๋หงไม่ได้มีท่าทีความรู้สึกอะไร แ