บทที่ 211 คุณกล้าดียังไงมาทำร้ายชื่อเสียงของฉัน

หลังจากที่เสิ่นอีเวยได้ดื่มลงไป คนใน ณ ที่นั้นก็ลุกขึ้นยืนทั้งหมด แล้วก็ปรบมือให้

เสียงปรบมือนั้นดังเข้ามาให้หูของเสิ่นอีเวย แต่มีความรู้สึกแปลกมาก ๆ ที่เธอกลับรู้สึกว่าเสียงนั้นเดี๋ยวก็ไกลเดี๋ยวก็ใกล้ เกือบจะได้ยินไม่หมด

เสิ่นอีเวยไม่ไ

บทที่ 212 ให้เวลาพวกคุณสิบวินาทีให้หายไปจากที่นี่

เนื่องจากเพราะฤทธิ์เหล้าเลยทำให้เสิ่นอีเวยมีความมึนเมา เมื่อสักครู่นีได้เห็นสายตาของเซิ่งเจ๋อเฉิง เหมือนรู้สึกว่าจิตใจอันอ่อนโยนของเธอนั้นถูกสายตาที่น่ากลัวทำร้ายเข้าให้

ชัดเจนว่ารู้สึกเจ็บปวด แต่ในใจกลับรู้สึกถึงความปลอดภัยอย่างบอกไม่ถูก

บทที่ 213 คำพูดวันนั้นยังนับอยู่ไหม

เมื่อเจิ้งอวิ๋นชวนพูดเสร็จ ทุกคนที่กำลังจะออกไปก็หยุดชะงักเท้าของตัวเอง

ทุกคนที่มาเข้าร่วมวันนี้ ไม่คาดคิดเลยว่าจะต้องมาตกที่นั่งระกำลำบากขนาดนี้ ทุกคนก็ได้หยุดแล้วมองไปด้านหลังของตัวเอง คนหนึ่งก็คือลูกชายคนโตของเจิ้งโป๋หง อีกคนก็เป็นนักธุรกิจที่มีอำนาจท