บทที่ 210 ดื่มเหล้าถ้วยนี้ให้หมด

พอฟังเจิ้งอวิ๋นชวนอย่างชัดเจนแล้ว เสิ่นอีเวยใจของเธอก็เต้นอย่างรุนแรงใช่แล้วเธออยู่กับเจิ้งอวิ๋นชวนจริง ๆ แต่ว่าเธอจะพูดกับเซิ่งเจ๋อเฉิงจริง ๆหรือ ? ในขณะที่กำลังลังเล ในสายโทรศัพท์ก็ได้มีเสียงดังประมาณระดับแปดพูดมาว่า “เสิ่นอีเวย คุณเป็นใบ้หรือ ? ” อารมณ์ก็ไม่ดีเ

บทที่ 211 คุณกล้าดียังไงมาทำร้ายชื่อเสียงของฉัน

หลังจากที่เสิ่นอีเวยได้ดื่มลงไป คนใน ณ ที่นั้นก็ลุกขึ้นยืนทั้งหมด แล้วก็ปรบมือให้

เสียงปรบมือนั้นดังเข้ามาให้หูของเสิ่นอีเวย แต่มีความรู้สึกแปลกมาก ๆ ที่เธอกลับรู้สึกว่าเสียงนั้นเดี๋ยวก็ไกลเดี๋ยวก็ใกล้ เกือบจะได้ยินไม่หมด

เสิ่นอีเวยไม่ไ

บทที่ 212 ให้เวลาพวกคุณสิบวินาทีให้หายไปจากที่นี่

เนื่องจากเพราะฤทธิ์เหล้าเลยทำให้เสิ่นอีเวยมีความมึนเมา เมื่อสักครู่นีได้เห็นสายตาของเซิ่งเจ๋อเฉิง เหมือนรู้สึกว่าจิตใจอันอ่อนโยนของเธอนั้นถูกสายตาที่น่ากลัวทำร้ายเข้าให้

ชัดเจนว่ารู้สึกเจ็บปวด แต่ในใจกลับรู้สึกถึงความปลอดภัยอย่างบอกไม่ถูก