บทที่ 202 คุณจะอยู่ที่นี่อีกนานเท่าไหร่

แม้ต่อหน้าจะเห็นหน้าที่ที่เยือกเย็นของเจิ้งอวิ๋นชวน แต่สิ่นอีเวยก็ไม่ได้กลัวเลยแม้แต่น้อย เธอได้กวาดสายตาไปรอบ ๆ แล้วพูดว่า “คำพูดที่ทุกคนได้ซุบซิบพูดจากันชั้นได้ยินหมดแล้ว หากใครปัญหาอะไรสามารถถามชั้นได้เลย ชั้นจะใช้ความอดทนที่สุดในการตอบคำถามทุกคน”

บทที่ 203 แท้จริงแล้วเซิ่งเจ๋อเฉิงไม่มีน้ำยาเลยหรือ

พอเสิ่นอีเวยพูดเสร็จ เจิ้งอว๋นชวนก็ไม่ได้พูดอะไรแล้วค่อย ๆลุกโซฟามาหาเธอ

ทั้งสองคนชัดเจนว่าไม่ได้ห่างกันมากมายนักแต่เขากลับเดินอย่างช้า ๆและในขณะที่เดือนนั้น เจิ้งอวิ๋นชวนก็ได้มองเธออย่างไม่ละสายตาซึ่ง เธอก็ได้มองเขาด้วยสายตาที่เยือกเย็น

บทที่ 204 เสิ่นอีเวยถูกส่งไปยังห้องเก็บเหล้า

ผู้จัดการข้างหนึ่งครุ่นคิดข้างหนึ่งกำลังจะล้วงกระเป๋าเอากุญแจให้กับเจิ้งอวิ๋นชวน หลังจากที่เขาได้กุญแจก็ได้ยิ้มให้ผู้จัดการแล้วเดินไป หลังจากนั้นผู้จัดการก็ตกใจอยู่สักครู่หนึ่ง ซึ่งนึกคบทสนทนาที่ได้พูดกับเจิ้งอวิ๋นชวน

สถานภาพจริงก็เป็นเช่นนี้ คน