บทที่193 การถกเถียงกันระหว่างคนสองคน

เดิมทีเซิ่งเจ๋อเฉิงต้องการให้เสิ่นอีเวยนอนต่ออีกสักครู่ แต่ในเวลานี้พยาบาลกลับผลักประตูเข้ามา ซึ่งยังคงเป็นหนึ่งในพยาบาลสาวสองคนเช่นเดียวกับเมื่อวานนี้

ทันทีที่หญิงสาวเห็นเซิ่งเจ๋อเฉิงฟื้นแล้วก็ดูเหมือนว่าเธอจะสะดุ้งตกใจ เท้าที่กำลังก้าวเดินอย่างรวดเร็วห

บทที่194 โทรศัพท์สายด่วนจากหลินอวี้

เสิ่นอีเวยคิดหาถ้อยคำในใจอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบอย่างเคร่งขรึม “บทที่พาคุณมาที่โรงพยาบาล ฉันกลัวว่าในรถคุณจะหนาว ฉันจึงหาหมวกมาสวมให้คุณ”

ฉันหวังดีกับคุณ คุณก็ไม่ควรมาตำหนิฉันจริงไหม? เสิ่นอีเวยคิดในใจ

เซิ่งเจ๋อเฉิงยักคิ้วของเขาเล็กน้อย ใบหน้าของเ

บทที่195 ทำไมคุณถึงไม่บอกเรื่องนี้กับฉัน

เสิ่นอีเวยสูดหายใจลึกๆ น้ำเสียงราบเรียบราวกับว่าเธอกำลังพูดอะไรบางอย่างที่ไม่เกี่ยวข้องกับตัวเอง “เขาขอให้ฉันบอกคุณว่าได้จัดหาที่พักอาศัยให้กับผู้ที่มาร่วมพิธีไว้อาลัยจากทุกแห่งเรียบร้อยแล้ว ให้คุณไม่ต้องเป็นห่วง”

เสิ่นอีเวยพูดทวนประโยคนั้นของหลินอว