บทที่181 สิ่งที่เจิ้งอวี๋นชวน"ก่อเหตุไว้"

สาวน้อยชาวจีนชื่อว่า ผางเจียเม่ย มิตรภาพระหว่างเด็กสาวทั้งสองเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าจะไปที่ไหน พวกเธอแทบจะไปด้วยกันทุกที่

แต่มีอยู่วันหนึ่งความคิดของทั้งสองไม่ตรงกัน เรื่องเกิดขึ้นในช่วงเย็นของฤดูร้อน วันนั้นเสิ่นอีเวยไม่มีเรียน จึงอยู่ที่บ้านเฉยๆ

บทที่ 182 ใช่ว่าชีวิตนี้จะดีเสมอไป

เดิมทีเสิ่นอีเวยเรียนเกี่ยวกับการออกแบบชุดแต่งงานอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นงานวาดๆเขียนๆเป็นเรื่องถนัดของเธอ ใช้เวลาเพียงแปบเดียว เนื้อตัวหน้าตาของเจิ้งอวี๋นชวนก็เต็มไปด้วยลายเส้นรูปร่างแบบต่าง ๆ มองแวบแรกมันก็ดูดีทีเดียว รู้สึกเหมือนเป็นงานศิลปะชิ้นเอก

ชายหนุ่ม

บทที่ 183 เกมนี้ดูท่าน่าสนุกดี

สักพัก ความสนใจของเจิ้งอวิ๋นชวนกลับมาสนใจเรือนร่างของเสิ่นอีเวยแทน ความสูงของเขาและเซิ่งเจ๋อเฉิงไม่ได้สูงกว่ากันมากนัก เสิ่นอีเวยเงยหน้าขึ้นก็มองเห็นสีหน้าแววตาของเขาอย่างชัดเจน

เจิ้งอวิ๋นชวนแสยะยิ้มแล้วค่อยๆพูดออกมา : “เกมนี้ดูท่าแล้วน่าสนุกขึ้นเรื่อยๆ”