บทที่ 180 อยู่ดีๆก็เจอเจิ้งอวี๋นชวน

เสิ่นอีเวยคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาอยู่ในใจ จนในที่สุดก็ยอมสงบปากสงบคำ ถึงยังไงเซิ่งเจ๋อเฉิงก็กลับมาที่บริษัทก็แค่รอเวลาที่จะรู้ช้าหรือรู้เร็วเท่านั้น

หล่อนพูดตอบกลับอย่างปกติ : “ได้ค่ะ ฉันทราบแล้ว ถ้าเวลาไหนที่ท่านประธานสะดวกที่จะรับสายฉัน รบกวนผู้ช่วยหลินช่

บทที่181 สิ่งที่เจิ้งอวี๋นชวน"ก่อเหตุไว้"

สาวน้อยชาวจีนชื่อว่า ผางเจียเม่ย มิตรภาพระหว่างเด็กสาวทั้งสองเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าจะไปที่ไหน พวกเธอแทบจะไปด้วยกันทุกที่

แต่มีอยู่วันหนึ่งความคิดของทั้งสองไม่ตรงกัน เรื่องเกิดขึ้นในช่วงเย็นของฤดูร้อน วันนั้นเสิ่นอีเวยไม่มีเรียน จึงอยู่ที่บ้านเฉยๆ

บทที่ 182 ใช่ว่าชีวิตนี้จะดีเสมอไป

เดิมทีเสิ่นอีเวยเรียนเกี่ยวกับการออกแบบชุดแต่งงานอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นงานวาดๆเขียนๆเป็นเรื่องถนัดของเธอ ใช้เวลาเพียงแปบเดียว เนื้อตัวหน้าตาของเจิ้งอวี๋นชวนก็เต็มไปด้วยลายเส้นรูปร่างแบบต่าง ๆ มองแวบแรกมันก็ดูดีทีเดียว รู้สึกเหมือนเป็นงานศิลปะชิ้นเอก

ชายหนุ่ม