บทที่ 182 ใช่ว่าชีวิตนี้จะดีเสมอไป

เดิมทีเสิ่นอีเวยเรียนเกี่ยวกับการออกแบบชุดแต่งงานอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นงานวาดๆเขียนๆเป็นเรื่องถนัดของเธอ ใช้เวลาเพียงแปบเดียว เนื้อตัวหน้าตาของเจิ้งอวี๋นชวนก็เต็มไปด้วยลายเส้นรูปร่างแบบต่าง ๆ มองแวบแรกมันก็ดูดีทีเดียว รู้สึกเหมือนเป็นงานศิลปะชิ้นเอก

ชายหนุ่ม

บทที่ 183 เกมนี้ดูท่าน่าสนุกดี

สักพัก ความสนใจของเจิ้งอวิ๋นชวนกลับมาสนใจเรือนร่างของเสิ่นอีเวยแทน ความสูงของเขาและเซิ่งเจ๋อเฉิงไม่ได้สูงกว่ากันมากนัก เสิ่นอีเวยเงยหน้าขึ้นก็มองเห็นสีหน้าแววตาของเขาอย่างชัดเจน

เจิ้งอวิ๋นชวนแสยะยิ้มแล้วค่อยๆพูดออกมา : “เกมนี้ดูท่าแล้วน่าสนุกขึ้นเรื่อยๆ”

บทที่ 184 อยากร่วมลงทุนทางธุรกิจกันก็ให้หล่อนมาขอโทษผมซะ

วินาทีต่อมา เซิ่งเจ๋อเฉิงเปิดปากพูดอย่างเย็นชา “เสิ่นอีเวยเป็นภรรยาของผม”

ในแววตาของเจิ้งอวี๋นชวนฉายแววชัดถึงความประหลาดใจ แต่เก็บซ่อนไปอย่างรวดเร็ว เขายิ้มแล้วกล่าวว่า “ที่แท้พวกคุณก็เป็นสามีภรรยากันนี่เอง เป็นผมเองที่ผลุนผลันไปจริง