บทที่ 176 ความคิดทัศนคติของเสิ่นอีเวยที่”เปลี่ยนแปลง”ไป

ด้วยนิสัยคนอย่างเสิ่นอีเวยไม่ต้องให้คนขี้โมโหอย่างเซิ่งเจ๋อเฉิงมาพูดหรอก แต่ครั้งนี้หล่อนเองยังไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะอะไร แค่ตัวเองรู้สึกว่าระหว่างเธอและเขาควรจะเจอกันน้อยลง

หรือแค่หลีกเลี่ยงความโหโหของเซิ่งเจ๋อเฉิงหรอ? เสิ่นอีเวยก็พูดถ

บทที่ 177 ตอนนี้ฉันเหมาะที่จะตั้งครรภ์ไหม

หล่อนมองออกไปนอกหน้าต่างก็เห็นว่าตอนนี้น่าจะใกล้เวลาเลิกงาน เพราะท้องถนนที่กว้างใหญ่กลับมีรถเคลื่อนไหวไปมา อาจจะเป็นตัวตึกชั้นที่เธออยู่เป็นชั้นบนเลยเห็นคนที่อยู่ด้านล่างเป็นจุดดำเล็กๆที่กำลังเคลื่อนไหวไปมา

เสิ่นอีเวยไม่ได้เป็นคนกลัวความสูง ยิ่งเวลา

บทที่ 178 ผมไม่แนะนำให้คุณตั้งครรภ์อีก

เสิ่นอีเวยยิ้มอ่อนๆแล้วพูดต่อ : “คุณหมอลู่วางใจได้เลยค่ะฉันใช่ไม่คนที่เข้าใจคุณไปในทางที่ผิดหรอก คุณหมอเป็นคนที่มีจรรยาบรรณแพทย์ ฉันเข้าใจความหมายที่คุณสงสัยเมื่อครู่ดี”

สีหน้าอารมณ์ที่เคร่งเครียดเมื่อครู่ค่อยๆดีขึ้นมาบ้าง แล้วเขาพูดตอบกลับมา : “ขอบคุณ