บทที่ 177 ตอนนี้ฉันเหมาะที่จะตั้งครรภ์ไหม

หล่อนมองออกไปนอกหน้าต่างก็เห็นว่าตอนนี้น่าจะใกล้เวลาเลิกงาน เพราะท้องถนนที่กว้างใหญ่กลับมีรถเคลื่อนไหวไปมา อาจจะเป็นตัวตึกชั้นที่เธออยู่เป็นชั้นบนเลยเห็นคนที่อยู่ด้านล่างเป็นจุดดำเล็กๆที่กำลังเคลื่อนไหวไปมา

เสิ่นอีเวยไม่ได้เป็นคนกลัวความสูง ยิ่งเวลา

บทที่ 178 ผมไม่แนะนำให้คุณตั้งครรภ์อีก

เสิ่นอีเวยยิ้มอ่อนๆแล้วพูดต่อ : “คุณหมอลู่วางใจได้เลยค่ะฉันใช่ไม่คนที่เข้าใจคุณไปในทางที่ผิดหรอก คุณหมอเป็นคนที่มีจรรยาบรรณแพทย์ ฉันเข้าใจความหมายที่คุณสงสัยเมื่อครู่ดี”

สีหน้าอารมณ์ที่เคร่งเครียดเมื่อครู่ค่อยๆดีขึ้นมาบ้าง แล้วเขาพูดตอบกลับมา : “ขอบคุณ

บทที่ 179ต้องอธิบายให้เซิ่งเจ๋อเฉิงฟังอย่างชัดเจน

เมื่อครู่ก่อนที่คุณหมอลู่จะพูดออกมาว่า “ไม่แนะนำให้ตั้งครรภ์” เสิ่นอีเวยก็รู้แต่แรกแล้วว่าน่าจะมีปัญหาเกิดขึ้น คนส่วนใหญ่ถ้ายังไม่ถึงจุดสุดท้ายก็คงไม่ข้อสรุปกับตนเองในทางร้ายๆก่อนเสมอ

หลักการนี้มันก็เกิดขึ้นแล้วกับเสิ่นอีเวย หล่อนรอคอยและทั้