บทที่ 175 ความรู้สึกที่”เปลี่ยนแปลง”ไประหว่างฉินโม่

รอยยิ้มอันอบอุ่นของเซิ่งเจ๋อเฉิงปรากฏอยู่บริเวณมุมปาก เขาหันเหสายตามองเสิ่นอีเวยแปบหนึ่งแต่ไม่ได้พูดว่าอะไรต่อ

เสิ่นอีเวยมองเห็นสีหน้าของเขาแต่ก็ไม่ได้หนีออกไป วันนี้ที่หล่อนมายืนพูดเรื่องพวกนี้ต่อหน้าเขาก็อยากจะบอกจุดประสงค์ของตัวเองให้มั

บทที่ 176 ความคิดทัศนคติของเสิ่นอีเวยที่”เปลี่ยนแปลง”ไป

ด้วยนิสัยคนอย่างเสิ่นอีเวยไม่ต้องให้คนขี้โมโหอย่างเซิ่งเจ๋อเฉิงมาพูดหรอก แต่ครั้งนี้หล่อนเองยังไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะอะไร แค่ตัวเองรู้สึกว่าระหว่างเธอและเขาควรจะเจอกันน้อยลง

หรือแค่หลีกเลี่ยงความโหโหของเซิ่งเจ๋อเฉิงหรอ? เสิ่นอีเวยก็พูดถ

บทที่ 177 ตอนนี้ฉันเหมาะที่จะตั้งครรภ์ไหม

หล่อนมองออกไปนอกหน้าต่างก็เห็นว่าตอนนี้น่าจะใกล้เวลาเลิกงาน เพราะท้องถนนที่กว้างใหญ่กลับมีรถเคลื่อนไหวไปมา อาจจะเป็นตัวตึกชั้นที่เธออยู่เป็นชั้นบนเลยเห็นคนที่อยู่ด้านล่างเป็นจุดดำเล็กๆที่กำลังเคลื่อนไหวไปมา

เสิ่นอีเวยไม่ได้เป็นคนกลัวความสูง ยิ่งเวลา