บทที่ 123 ฉันอยากจะให้คุณชดใช้ด้วยชีวิต

คำพูดของเสิ่นอีเวยที่เพิ่งจะสิ้นสุดลง ข้าง ๆ หูพลันได้ยินเสียงแตกของโคมไฟ

เธอจึงได้ตกใจไปครู่หนึ่ง หันกลับไปมองปรากฏว่าเป็นเพราะเซิ่งเจ๋อเฉิงที่โกรธจนอยากจะอดทนได้เอามือไปปัดโคมไฟบนโต๊ะวางของข้างเตียง หลอดไฟแตกละเอียดเป็นเม็ดทราย สายไฟก็ยังมีเสียงไฟฟ้

บทที่ 124 ยาที่คุณกินลงไปคือยาอะไร

เสิ่นอีเวยยืนอยู่ข้าง ๆ เตียงนอน ยืนมองคนที่อยู่บนเตียงอย่างเยือกเย็น และถอนหายใจแบบไม่มีเสียงสักนิดเดียว แต่ในใจของเธอกลับมีความรู้สึกที่ไม่เหมือนปกติ ความจริงแล้วมันคืออะไรกันแน่แม้กระทั่งตัวเธอเองก็ยังไม่สามารถเข้าใจอย่างชัดเจนได้เลย

ในห้องที่เต็มไปด้วย

บทที่ 125 เรื่องนี้มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอ

อยู่ในห้องรับแขกราวกับว่าเวลาและอากาศทุกอย่างหยุดอยู่ในนั้น เสิ่นอีเวยไม่ได้หันหัวกลับไป แต่เดินต่อไปยังข้างหน้าและพูดว่า “ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอ”

“ผมจำได้ว่าเมื่อครั้งก่อนได้พูดกับคุณแล้ว ให้เป็นคนดีว่านอนสอนง่าย ไม่งั้นผมจะให้คุณเธอกับสิ่งที่คุ