บทที่ 124 ยาที่คุณกินลงไปคือยาอะไร

เสิ่นอีเวยยืนอยู่ข้าง ๆ เตียงนอน ยืนมองคนที่อยู่บนเตียงอย่างเยือกเย็น และถอนหายใจแบบไม่มีเสียงสักนิดเดียว แต่ในใจของเธอกลับมีความรู้สึกที่ไม่เหมือนปกติ ความจริงแล้วมันคืออะไรกันแน่แม้กระทั่งตัวเธอเองก็ยังไม่สามารถเข้าใจอย่างชัดเจนได้เลย

ในห้องที่เต็มไปด้วย

บทที่ 125 เรื่องนี้มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอ

อยู่ในห้องรับแขกราวกับว่าเวลาและอากาศทุกอย่างหยุดอยู่ในนั้น เสิ่นอีเวยไม่ได้หันหัวกลับไป แต่เดินต่อไปยังข้างหน้าและพูดว่า “ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอ”

“ผมจำได้ว่าเมื่อครั้งก่อนได้พูดกับคุณแล้ว ให้เป็นคนดีว่านอนสอนง่าย ไม่งั้นผมจะให้คุณเธอกับสิ่งที่คุ

บทที่ 126 อยู่ดีดีก็มีคุณอาปรากฏออกมา

เลยทำให้วุ่ยรุ่นสาวคนนี้ได้แต่ยุ่งเกี่ยวกับงานศพของพ่อแม่เธอ สถานีตำรวจ ศาล องค์กรการกุศล แต่นั้นเธอได้นำพาความเจ็บปวดติดตัวมาด้วยพร้อมกับการจัดการเรื่องเกี่ยวต่าง ๆ เกือบทุกวันยุ่งจนเท้าไม่หลีกพื้นดิน

แต่ว่าตอนนี้คุณอาที่ทำธุรกิจไปทุกหนทุกอย่างก็ได้ปรา