บทที่ 122

ลงลึกไปถึงจุดเจ็บปวดแล้วหรือยัง

เสิ่นอีเวยเริ่มสงสัยว่ากลิ่นเหล่านี้มาจากไหน

เธอจึงค่อย ๆ เดินไปยังห้องนอน พอเดินไปถึงหน้าประตูปรากฏว่ากลิ่นเหล้ายิ่งอยู่ยิ่งแรง ณ เวลานี้เธอจึงมั่นใจว่าเป็นกลิ่นที่ห้องของเซิ่งเจ๋อเฉิงก็เลยตกใจ เขาดื่มเหล้าหรือ ?

พอจะหันตัวกลับไปปิดประต

บทที่ 123

ฉันอยากจะให้คุณชดใช้ด้วยชีวิต

คำพูดของเสิ่นอีเวยที่เพิ่งจะสิ้นสุดลง ข้าง ๆ หูพลันได้ยินเสียงแตกของโคมไฟ

เธอจึงได้ตกใจไปครู่หนึ่ง หันกลับไปมองปรากฏว่าเป็นเพราะเซิ่งเจ๋อเฉิงที่โกรธจนอยากจะอดทนได้เอามือไปปัดโคมไฟบนโต๊ะวางของข้างเตียง หลอดไฟแตกละเอียดเป็นเม็ดทราย สายไฟก็ยังมีเสียงไฟ

บทที่ 124

ยาที่คุณกินลงไปคือยาอะไร

เสิ่นอีเวยยืนอยู่ข้าง ๆ เตียงนอน ยืนมองคนที่อยู่บนเตียงอย่างเยือกเย็น และถอนหายใจแบบไม่มีเสียงสักนิดเดียว แต่ในใจของเธอกลับมีความรู้สึกที่ไม่เหมือนปกติ ความจริงแล้วมันคืออะไรกันแน่แม้กระทั่งตัวเธอเองก็ยังไม่สามารถเข้าใจอย่างชัดเจนได้เลย

ในห้องที่เต็มไปด้