บทที่115 พวกเราปลดปล่อยกันและกันเถอะ

สิบนิ้วเรียวยาวของชายหนุ่มกำแน่น หนังสือพิมพ์อันเรียบมันถูกขยำเป็นก้อนกลม

หลินอวี้

คนที่ยืนข้างๆเอามือแนบลำตัวก้าวออกมาแล้วเอ่ยตอบ “คุณสั่งมาได้เลย”

ฉันให้เวลานายหนึ่งวัน ไปตรวจสอบว่าใครที่เป็นคนเอาความลับเรื่องนั้นรั่วไหล เซิ่งเจ๋อเฉิ

บทที่ 116 ไม่ใช่ลูกของคุณอย่างแน่นอน

เสิ่นอีเวยยังพูดไม่จบ เซิ่งเจ๋อเฉิงรู้สึกว่าแขนของตัวเองหนักๆ ตาของเสิ่นอีเวยปิดลง เธอล้มไปข้างหลังทั้งตัว ใบหย่าที่อยู่ในมือของเธอฉบับนั้นได้ร่วงหล่น กระดาษสีขาวนวลกระจัดกระจายลงที่พื้น

เซิ่งเจ๋อเฉิงกระวนกระวายในใจ เอามือไปประคองที่หลังของเสิ่นอีเวยแล

บทที่ 117 เธอทำให้ฉันสะอิดสะเอียน

เดิมทีเสิ่นอีเวยกำลังนอนอยู่ ตอนนี้ถูกเซิ่งเจ๋อเฉิงกดไว้แบบนี้ ยิ่งทำให้เธอดูอ่อนแอมากยิ่งขึ้น

“ฉันพูดว่า เด็กคนนั้นไม่ใช่ลูกของคุณ”

มือที่จับคางไว้ของเซิ่งเจ๋อเฉิงสั่นเครือ ในแววตาแฝงไว้ด้วยความโกรธที่ร้ายแรง เพียงแค่นิดเดียวก็ใกล้จะระเบิดออกมา เข