บทที่ 116 ไม่ใช่ลูกของคุณอย่างแน่นอน

เสิ่นอีเวยยังพูดไม่จบ เซิ่งเจ๋อเฉิงรู้สึกว่าแขนของตัวเองหนักๆ ตาของเสิ่นอีเวยปิดลง เธอล้มไปข้างหลังทั้งตัว ใบหย่าที่อยู่ในมือของเธอฉบับนั้นได้ร่วงหล่น กระดาษสีขาวนวลกระจัดกระจายลงที่พื้น

เซิ่งเจ๋อเฉิงกระวนกระวายในใจ เอามือไปประคองที่หลังของเสิ่นอีเวยแล

บทที่ 117 เธอทำให้ฉันสะอิดสะเอียน

เดิมทีเสิ่นอีเวยกำลังนอนอยู่ ตอนนี้ถูกเซิ่งเจ๋อเฉิงกดไว้แบบนี้ ยิ่งทำให้เธอดูอ่อนแอมากยิ่งขึ้น

“ฉันพูดว่า เด็กคนนั้นไม่ใช่ลูกของคุณ”

มือที่จับคางไว้ของเซิ่งเจ๋อเฉิงสั่นเครือ ในแววตาแฝงไว้ด้วยความโกรธที่ร้ายแรง เพียงแค่นิดเดียวก็ใกล้จะระเบิดออกมา เข

บทที่ 118 ถูกเลื่อนตำแหน่งเป็นรองประธาน

เสิ่นอีเวยนั่งชะงักอยู่ที่เดิมซักพัก กำลังคิดว่าเซิ่งเจ๋อได้ปิดบังเรื่องอะไรกับเธอ ในใจเริ่มสงสัยขึ้นมา

คนภายในห้องประชุมได้มาครบหมดแล้ว ปากกาอินฟราเรดที่อยู่ในมือของเซิ่งเจ๋อเฉิงได้ชี้ไปที่หน้าจออันกว้างใหญ่ เขาสวมชุดสูทสีดำทั้งตัว เงาของเขาสูงใหญ่