บทที่ 23 พี่ อย่าฆ่าฉัน

ประตูถูกปิดลง ภายในห้องเริ่มเข้าสู่ความมืด

จัสมินก็ไม่ได้เปิดไฟ เธอเดินไปยังตรงหน้าของนานาทีละก้าวๆ

ไฟดวงหนึ่งที่ติดอยู่บนฝาผนัง ส่องแสงสว่างสีเขียวลงมา นานาที่ปล่อยผมยาวอย่างยุ่งเหยิง ราวกับว่าเป็นผีบ้า

ภายใต้แสงสว่างสีเขียวอ่อนๆ นานาไม่ใช่คนที่น่าสงสารเหมือนเมื่อก่อ

บทที่ 24 ความเคยชินที่เหมือนกัน

จัสมินหันไปมองเธอด้วยแววตาที่เย็นชา ยกขาขึ้นแล้วข้ามไป แม้แต่หันก็ไม่หันมามอง จากนั้นก็เดินออกไปเลย

ที่เธอไม่ได้เปิดเผยตัวตน เป็นเพราะตามหลักจิตวิทยาแล้ว เธอรู้สึกว่านานาแปลกๆ เหมือนจะผิดปกติ

หลังจากผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ตอนนี้ละตินระมัดระวังมาก เธอไม่ยอม

บทที่ 25 ตัวอย่างของเลือด

ใช่เธอหรือเปล่า?

ในแววตาของฟรานซิส จ้องไปแต่ทางเงาของจัสมิน

การกระทำเล็กในเมื่อกี้นั้น ทำให้เขารู้สึกตกใจมาก

ถ้าจะบอกว่าทั้งสองคนแค่มีหน้าตาเหมือนกัน แต่ความรู้สึกที่ผู้หญิงคนนี้ให้เขามันดูคุ้นเคยมาก

คุ้นเคยจนเขารู้สึกว่าละตินยังอยู่ข้างๆเขา

ฟราซิสไม่อยากให้จั