บทที่ 24 ความเคยชินที่เหมือนกัน

จัสมินหันไปมองเธอด้วยแววตาที่เย็นชา ยกขาขึ้นแล้วข้ามไป แม้แต่หันก็ไม่หันมามอง จากนั้นก็เดินออกไปเลย

ที่เธอไม่ได้เปิดเผยตัวตน เป็นเพราะตามหลักจิตวิทยาแล้ว เธอรู้สึกว่านานาแปลกๆ เหมือนจะผิดปกติ

หลังจากผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ตอนนี้ละตินระมัดระวังมาก เธอไม่ยอม

บทที่ 25 ตัวอย่างของเลือด

ใช่เธอหรือเปล่า?

ในแววตาของฟรานซิส จ้องไปแต่ทางเงาของจัสมิน

การกระทำเล็กในเมื่อกี้นั้น ทำให้เขารู้สึกตกใจมาก

ถ้าจะบอกว่าทั้งสองคนแค่มีหน้าตาเหมือนกัน แต่ความรู้สึกที่ผู้หญิงคนนี้ให้เขามันดูคุ้นเคยมาก

คุ้นเคยจนเขารู้สึกว่าละตินยังอยู่ข้างๆเขา

ฟราซิสไม่อยากให้จั

บทที่ 26 มืดมน

“เอาเลือดแบบอย่างของจัสมินมาให้ฉัน”

ฟรานซิสโทรไปหาคุณหมอที่ฝ่ายตรวจ

เขาวางสายแล้วไปนั่งบนเก้าอี้ สีหน้าของเขาดูแย่มาก

ตอนนั้นที่ละตินจากไปทำให้สติของเขาผิดเพี้ยนและไม่ค่อยดี ท้ายสุดก็ไม่ได้เห็นการเผาศพของเธอกับตาได้แต่ผงกระดูกของเธอกลับมาเท่านั้น

ตอนนี้ ฟรานซิสสงสัยในตัวจัสม