บทที่ 94 เหยื่อล่อ

คนอื่นๆ ก็มองหลินเยว่เลี่ยงรอคำตอบ

หลินเยว่เลี่ยงเล่าเรื่องการใช้ตะกร้าช้อนปลาให้พวกเขาฟัง

ทุกคนมีปฏิกิริยาเหมือนเซียวเหลี้ยง ทำหน้าไม่อยากเชื่อ

หลินเยว่เลี่ยงไม่อยากอธิบายมาก เจ้าจะใช้ความจริงพิสูจน์

เจ้ามองเซียวฉี: "น้องเจ็ด เจ้ารู้ไหมว่าที่ไหนจับไส้เดือนได้?"

เซียวฉีงง: "พี

บทที่ 95 เก็บเกี่ยวอย่างเต็มเปี่ยม

เซียวฉีเต็มใจแน่นอน โบกมือเรียกซานเตี้ยน: "ซานเตี้ยน เราไปเล่นข้างนอกกัน"

ซานเตี้ยนได้ยินว่าตัวเองได้ออกไปข้างนอก ดูตื่นเต้นเป็นพิเศษ กระดิกหางวิ่งออกไป

มองส่งคนแก่กับเด็กจากไป หลินเยว่เลี่ยงกลับเข้าครัวอีกครั้ง

อาหารเที่ยงวันนี้เจ้าคิดไว้แล้ว ตั้งใจจะทำแปดอย่าง

บทที่ 96 เลี้ยงแขก

เซียวเฉิงฟังคำพูดของหลินเยว่เลี่ยงแล้วก็เข้าใจทันที พร้อมกับรู้สึกเสียดายในใจ:

"ถ้าอย่างนั้น พวกเราก็ทำไปวันต่อวันก็แล้วกัน"

หลินเยว่เลี่ยงพยักหน้า: "อืม ตอนนี้ทำไปก่อนก็ได้"

เซียวเหลี้ยงที่อยู่ข้างๆ ก็เข้าใจแล้ว: "ตอนนี้ผมจะไปสานตะกร้าไม้ไผ่เพิ่มละ"

พูดจบเขาก็เดินไปทำงานต่อที