บทที่ 78 ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว

คนเหล่านั้นเพราะกลัวซานเตี้ยน บวกกับเซียวเช่อที่มีเลือดเต็มตัวเต็มหน้า เมื่อเห็นเสือที่ตายแล้ว ไม่มีใครกล้าเข้ามาถาม

แต่ก็ยังมีคนที่อดใจไม่ไหว ตะโกนมาแต่ไกล: "เซียวต้าหลางฆ่าเสือตายแล้ว..."

"เซียวต้าหลางฆ่าเสือตายจริงๆ ด้วย..."

"..."

เสียงดังไม่น้อย หลินเยว่เลี่ยงประ

บทที่ 79 มีซานเตี้ยนอยู่

ดังนั้น เขาจึงค่อยๆ เข้าไปใกล้: "ซานเตี้ยน ฉันขอลูบหน่อยได้ไหม?"

ซานเตี้ยนตอนนี้ดูเย็นชาเล็กน้อย มันเป็นหมาที่เป็นของเจ้านายคนเดียวเท่านั้น

ก่อนที่ซานเตี้ยนจะทำอะไร หลินเยว่เลี่ยงก็เตือนเบาๆ: "ซานเตี้ยน เมื่อเจ้าออกมาจากมิติแล้ว ก็ต้องเรียนรู้ที่จะกลมกลืนกับชีวิตในบ้าน"

บทที่ 80 เจ้าจะขโมยกินได้อย่างไร

เซียวเช่อเห็นดังนั้นจึงไม่ปฏิเสธอีก เงียบๆ เก็บเงินไว้

"ภรรยา ดูแลบ้านให้ดีนะ ฉันไปแล้ว"

ในดวงตาของเขาแสดงความอาลัยออกมาโดยไม่รู้ตัว

จริงๆ แล้วนี่ก็เป็นเรื่องปกติ ก็นี่เป็นคู่แต่งงานใหม่ เพิ่งแต่งงานได้ไม่กี่วัน ก็ต้องแยกจากกันสองครั้งแล้ว

หลินเยว่เลี่ยงมองส่งท