บทที่ 77 ไม่ใช่หมา ไม่ใช่หมาป่า

หลินเยว่เลี่ยงเห็นท่าทีจึงรีบห้าม: "สามี มันเป็นหมาที่ช่วยฉันไว้ อย่าทำร้ายมันนะ"

เซียวเช่อรีบหยุดมือ ในใจเกิดความสงสัย: "ภรรยา เธอบอกว่านี่คือหมา"

หลินเยว่เลี่ยงตอนนี้ก็อธิบายอะไรมากไม่ได้ จึงตอบสั้นๆ: "อืม นี่คือหมา"

ซานเตี้ยนเห็นเจ้านายพูด ก็วิ่งเข้าหาอย่างเชื

บทที่ 78 ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว

คนเหล่านั้นเพราะกลัวซานเตี้ยน บวกกับเซียวเช่อที่มีเลือดเต็มตัวเต็มหน้า เมื่อเห็นเสือที่ตายแล้ว ไม่มีใครกล้าเข้ามาถาม

แต่ก็ยังมีคนที่อดใจไม่ไหว ตะโกนมาแต่ไกล: "เซียวต้าหลางฆ่าเสือตายแล้ว..."

"เซียวต้าหลางฆ่าเสือตายจริงๆ ด้วย..."

"..."

เสียงดังไม่น้อย หลินเยว่เลี่ยงประ

บทที่ 79 มีซานเตี้ยนอยู่

ดังนั้น เขาจึงค่อยๆ เข้าไปใกล้: "ซานเตี้ยน ฉันขอลูบหน่อยได้ไหม?"

ซานเตี้ยนตอนนี้ดูเย็นชาเล็กน้อย มันเป็นหมาที่เป็นของเจ้านายคนเดียวเท่านั้น

ก่อนที่ซานเตี้ยนจะทำอะไร หลินเยว่เลี่ยงก็เตือนเบาๆ: "ซานเตี้ยน เมื่อเจ้าออกมาจากมิติแล้ว ก็ต้องเรียนรู้ที่จะกลมกลืนกับชีวิตในบ้าน"