บทที่ 644 ดอกบัวขาวตัวยง

หลินเยว่เลี่ยงมองชูชิงเฉียนที่ยังอ่อนแรง: "เมื่อคุณหนูเป็นคนจากจวนติ้งหย่วนโหว ข้าก็จะทำบุญให้ถึงที่ พาเจ้ากลับบ้านเลย"

ชูชิงเฉียนพูดเสียงอ่อนแรง น้ำเสียงมีความวิงวอน

"นายหญิง รบกวนท่านรับข้าไว้สักสองสามวัน รอข้าหายดี จะรีบจากไปทันที"

หลินเยว่เลี่ยงสงสัย ในเมื่อเจ้าเป็น

บทที่ 645 ข้านี่แหละพยานคน

"คุณหนูเป็นห่วงพี่สาวจริงหรือ?"

ชูชิงอี้ได้ยินหลินเยว่เลี่ยงถามเช่นนั้น น้ำตาก็เริ่มคลอ: "ทำไมนายหญิงต้องสงสัยความรู้สึกที่ข้ามีต่อพี่สาวด้วย?"

"พี่สาวไม่กลับบ้านทั้งคืน ข้าเป็นน้องสาวจะไม่เป็นห่วงได้อย่างไร?"

หลินเยว่เลี่ยงอดบ่นในใจไม่ได้: ฝีมือการแสดงนี้ ถ้าอยู่ในชา

บทที่ 646 พ่อแม่ที่ลำเอียงมีให้เห็นทั่วไป

เขาจึงหันความสนใจมาที่หลินเยว่เลี่ยง ผู้ที่กล้าเรียกตัวเองว่า 'ฮูหยิน' ต่อหน้าเขา สามีของนางต้องมีตำแหน่งสูงกว่าเขาแน่นอน

ด้วยเหตุนี้ ท่านผ่างจึงถามอย่างจริงจัง "ไม่ทราบว่าฮูหยินท่านนี้คือ?"

ชูชิงเฉียนรีบแนะนำ "นี่คือฮูหยินของแม่ทัพผู้พิทักษ์แผ่นดิน"

แม