บทที่ 63 น้องหกเป็นอะไรไป

หลังจากกินอิ่มดื่มหนำ เซียวเช่อนั่งคุยกับหลินหล่าวเอ๋อร์และหลินหยางอีกสักพัก สามีภรรยาถึงกลับหมู่บ้านหรัวซาน

ตะกร้าไม้ไผ่ที่แบกมาถูกหวังซื่อยัดของจนเต็ม หลินเยว่เลี่ยงก็แอบใส่ข้าวเปลือกถุงเล็กไว้ข้างใน

สองคนแบกตะกร้าหนักอึ้งเดินตามทาง

หลินเยว่เลี่ยงรู้สึกใจไม่ดีขึ้นมาอย่

บทที่ 64 ทุบตีเจี่ยงซื่อ

ตอนนี้เซียวหนิงยังซีดอยู่ แต่พูดไม่มีปัญหา

เธอเอนพิงเซียวอัน ค่อยๆ พูด "พี่...พี่สี่ผลักฉัน"

ทุกคนตกใจ:

"เซียวสี่เป็นพี่ชายน้องหก ทำไมถึงทำแบบนี้"

"อย่าบอกนะ เมื่อกี้ฉันเดินผ่ามาพอดี เห็นเซียวสี่รีบร้อนเดินไปทางตำบล"

"จริงๆ เป็นเขาหรือ"

"..."

หลินเยว่เลี่ยงเดาได้คร่าวๆ แ

บทที่ 65 ถ้าข้าปล่อยพวกเจ้าไป ก็ไม่ใช่สกุลเซียว

หลินเยว่เลี่ยงทักทายเซียวอวิ๋น ปล่อยให้พี่น้องคุยกันในห้อง

เธอเปิดประตูเดินออกมา

ตอนนี้เจี่ยงซื่อถูกมัดแน่นหนา ปากก็ถูกอุด

เซียวเช่อกำลังช่วยทำแผลเซียวฉี

"พี่ใหญ่ ผมกับเสี่ยวอวิ๋นได้ยินคนข้างนอกพูดกันเยอะ ว่าน้องหกถูกน้องสี่ผลักลงน้ำ"

เฉินซานเฉียว