บทที่ 61 ข้าวในมิติ

เสี่ยวสือโถวมองหน้าเซียวเช่อด้วยความกลัว พยายามซุกหน้าเข้าไปในอ้อมอกของหลินเยว่เลี่ยง

หลินเยว่เลี่ยงปลอบว่า "สือโถวไม่ต้องกลัวนะ ใบหน้าของอาแค่บาดเจ็บเท่านั้น จริงๆ แล้วอาหน้าตาดีมากเลย"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเยว่เลี่ยง สือโถวค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แม้จะยังกลัวอยู่บ้าง แต่ก็เรียก

บทที่ 62 ตราบใดที่เจี่ยงซื่อยังอยู่ ไม่มีวันสงบสุข

หวังซื่อคิดถึงฝีมือทำอาหารของลูกสาวจริงๆ เมื่อเห็นเธอพูดแบบนั้น จึงไม่ยืนกรานอีก "ดี เยว่เลี่ยงอยากทำอะไร แม่กับพี่สะใภ้จะช่วย"

หลินเยว่เลี่ยงมองผักที่กองอยู่บนพื้นครัว

ดีกว่าบ้านตระกูลเซียวมาก นอกจากหัวไชเท้าและผักกาดขาว ยังมีมะเขือ แตงกวา พริก

บทที่ 63 น้องหกเป็นอะไรไป

หลังจากกินอิ่มดื่มหนำ เซียวเช่อนั่งคุยกับหลินหล่าวเอ๋อร์และหลินหยางอีกสักพัก สามีภรรยาถึงกลับหมู่บ้านหรัวซาน

ตะกร้าไม้ไผ่ที่แบกมาถูกหวังซื่อยัดของจนเต็ม หลินเยว่เลี่ยงก็แอบใส่ข้าวเปลือกถุงเล็กไว้ข้างใน

สองคนแบกตะกร้าหนักอึ้งเดินตามทาง

หลินเยว่เลี่ยงรู้สึกใจไม่ดีขึ้นมาอย่