บทที่ 46 จะง่ายได้อย่างไร

หลินเยว่เลี่ยงถามต่อ: "ข้าเห็นเจี่ยงซื่อดูกลัวพ่อ เจ้ามีความลับอะไรที่พ่อรู้หรือเปล่า?"

เซียวเช่อยิ้ม: "ก็เพราะลูกชายสุดที่รักของเจ้านั่นแหละ"

"พ่อเห็นท่าทางเจ้าแบบนี้ก็เลยขู่ด้วยใบหย่า ถ้าเจ้ากลายเป็นหญิงที่ถูกหย่า อนาคตของเซียวอี้ก็จะได้รับผลกระทบ"

หลินเยว่เลี่ยงเข้า

บทที่ 47 จัดการตามใจ

พูดจบ เขาก็จูงเกวียนวัวมุ่งไปอีกถนนหนึ่ง

หลินเยว่เลี่ยงมองถุงเงินที่ตุงๆ ถาม: "ของป่าราคาดีขนาดนี้เลยหรือ?"

เซียวเช่อยิ้มตอบ: "อืม หมูป่าครึ่งตัวขายได้ 10 ตำลึง เก้งขายได้ 10 ตำลึง ไก่ป่ากับกระต่ายป่าขายได้กว่า 4 ตำลึง"

หลินเยว่เลี่ยงฟังราคาที่เขาบอก ในใจก็เริ่มเข้าใจค่าครอ

บทที่ 48 ของที่ภรรยาข้าเห็นว่าดี

ทั้งคู่คุยกันไปเดินไป เซียวเช่อชี้ไปที่ร้านหนึ่งพูดว่า: "ภรรยา เราไปร้านนั้นซื้อยาให้พ่อกัน"

หลินเยว่เลี่ยงเงยหน้ามองร้านที่เขาชี้ ป้ายด้านบนเขียนว่า 'จี้เหรินถัง'

ทั้งสองเดินเข้าไปด้วยกัน หลินเยว่เลี่ยงต้องยอมรับว่า ไม่ว่ายุคไหน ธุรกิจการแพทย์ก็เป็นธุรกิจที่ดีที