บทที่ 459 เซียวเช่อยังไม่กลับ

เซียวเช่อกลับมาตรงเวลาในตอนเย็น ระหว่างกินข้าว ทุกคนพูดถึงแต่เรื่องที่คนที่อยู่ในบ้านมานานกลับเป็นองค์ชายเหลียง เขารู้ตัวตนของอีกฝ่ายอยู่แล้ว จึงไม่รู้สึกแปลกใจมากนัก

ตระกูลหลินก็เช่นกัน หลินซิงกลับจากโรงเรียนก็ได้ยินว่าเพื่อนสนิทกลับเป็นองค์ชายเหลียง และตอนนี้กลับจว

บทที่ 460 หมู่หรงหาง

วันรุ่งขึ้น เมื่อแสงอรุณแรกทอลงมาจากขอบฟ้า เซียวเช่อนำผู้ใต้บังคับบัญชาที่เหนื่อยล้ากลุ่มหนึ่งซุ่มอยู่บนถนนหลวงตรงรอยต่อระหว่างเจียงโจวและหุยโจว พวกเขาตามรอยโจรภูเขาจากอำเภออวิ๋นไหลมาถึงที่นี่

เพราะรีบไล่ตาม สามวันนี้ทุกคนไม่ได้พักผ่อนหรือกินข้าวดีๆ ต่างดูไม่มีเรี่ยวแรง

เกาเ

บทที่ 461 ท่านผู้มีพระคุณชื่อเซียวเช่อใช่หรือไม่?

พลังมหาศาลทะลวงเข้าที่หว่างคิ้วของชายชุดดำ เขาร่วงลงมาจากกลางอากาศและตายคาที่โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตายอย่างไร

ไม่เพียงแต่ชายชุดดำไม่รู้ แม้แต่หมู่หรงหางที่จ้องมองเขาอยู่ก็ยังไม่เห็นร่องรอยใดๆ เขายังคงมองดาบเปื้อนเลือดในมืออย่างงงๆ พลางสงสัยว่าดาบของเ