บทที่ 444

ธุรกิจรุ่งเรือง

ตั้งแต่หลินเยว่เลี่ยงเริ่มพูด เถ้าแก่ก็สงสัยในใจ หญิงสาวที่ไหนมาชี้โน่นชี้นี่ที่สือเว่ยเทียน กล้าตั้งราคาอาหารอย่างไม่อายอีก

อย่าว่าแต่หญิงสาวคนหนึ่งเลย แม้แต่เขาผู้เป็นเถ้าแก่ร้านอาหารยังไม่กล้าตั้งราคาตามใจชอบ ต้องถามคุณชายมู่ก่อน...

อย่างไรก็ตาม เถ้าแก่ผู้นี้เป็นคน

บทที่ 445

ไม่เห็นค่าชีวิตมนุษย์

รอบๆ ผนังประดับด้วยภาพวาดหมึกจีนที่ติดกรอบสวยงาม ให้ความรู้สึกสดชื่นสูงส่ง

หลินเยว่เลี่ยงมองรอบหนึ่ง ไม่มีคำแนะนำอะไรจริงๆ ทุกอย่างดีหมด

ดูโต๊ะและเก้าอี้ที่จัดวางอย่างเหมาะสม ล้วนทำด้วยความประณีต สีไม่ใช่สีน้ำตาลเข้มแบบเก่า แต่เป็นสีธรรมชาติของไม้ การออกแบบแบบนี

บทที่ 446

มู่เสียว

เจ้าหน้าที่โกรธมาก ฟาดแส้หนังในมือใส่คนที่พูด ชายวัยกลางคนค่อยๆ หลับตาลง เขาคิดไว้แล้วถึงผลที่จะเกิดขึ้นก่อนที่จะพูด และเตรียมพร้อมที่จะรับมัน

แต่ความเจ็บปวดกลับไม่มาถึง แทนที่จะได้ยินเสียงของหนักตกลงพื้น

"อ๊าาาาา..."

"เจ้ากล้าทำร้ายข้าหรือ"

ร่างของเจ้าหน้าที่ถูกเซียวเช่อเ