บทที่ 443 สือเว่ยเทียน

มีคนอดใจไม่ไหว เข้าไปถามคนที่เพิ่งพูด: "ท่านพี่ อาหารที่สือเว่ยเทียนอร่อยขนาดนั้นจริงหรือ?"

คนนั้นภูมิใจที่ได้ชิมอาหารอร่อยก่อนใคร: "แน่นอน อาหารที่สือเว่ยเทียนไม่เพียงอร่อย ยังเป็นเมนูใหม่ที่พวกเราไม่เคยเห็นมาก่อน"

"ขอบคุณท่านพี่ที่บอก ข้าจะเข้าไปชิมเดี๋ยวนี้..."

เหตุการ

บทที่ 444 ธุรกิจรุ่งเรือง

ตั้งแต่หลินเยว่เลี่ยงเริ่มพูด เถ้าแก่ก็สงสัยในใจ หญิงสาวที่ไหนมาชี้โน่นชี้นี่ที่สือเว่ยเทียน กล้าตั้งราคาอาหารอย่างไม่อายอีก

อย่าว่าแต่หญิงสาวคนหนึ่งเลย แม้แต่เขาผู้เป็นเถ้าแก่ร้านอาหารยังไม่กล้าตั้งราคาตามใจชอบ ต้องถามคุณชายมู่ก่อน...

อย่างไรก็ตาม เถ้าแก่ผู้นี้เป็นคนฉล

บทที่ 445 ไม่เห็นค่าชีวิตมนุษย์

รอบๆ ผนังประดับด้วยภาพวาดหมึกจีนที่ติดกรอบสวยงาม ให้ความรู้สึกสดชื่นสูงส่ง

หลินเยว่เลี่ยงมองรอบหนึ่ง ไม่มีคำแนะนำอะไรจริงๆ ทุกอย่างดีหมด

ดูโต๊ะและเก้าอี้ที่จัดวางอย่างเหมาะสม ล้วนทำด้วยความประณีต สีไม่ใช่สีน้ำตาลเข้มแบบเก่า แต่เป็นสีธรรมชาติของไม้ การออกแบบแบบนี้ท