บทที่ 429 ขึ้นเขาเก็บลูกท้อ

หลินเยว่เลี่ยงมองหมอเซี่ยยิ้มๆ จากความเข้าใจที่เจ้ามีต่อเขา การที่เขาพูดแบบนี้มักจะมีเรื่องขอร้อง

แน่นอน หมอเซี่ยยิ้มกว้างแล้วพูดอีก: "หนูน้อย ข้ารู้ว่าลูกท้อนี่ปลูกบนเขาของบ้านเจ้า ข้าจะขึ้นไปเก็บกินเองได้ไหม?"

หลินเยว่เลี่ยงไม่รังเกียจพฤติกรรมแบบนี้ของหมอเซี่ย พูดคว

บทที่ 430 ลูกท้อเก็บรักษายาก

ซื่อเหลียงที่ไม่เคยมีส่วนร่วมในธุรกิจของมู่สวินรู้สึกร้อนใจ: "พี่สาว ถ้าพี่จะหาคนร่วมมือขายลูกท้อ ทำไมไม่ลองหาพี่สวินดูล่ะ? เขาต้องขายได้ราคาดีแน่ๆ"

จินเหวินที่อยู่ข้างๆ เห็นเจ้านายทำแบบนี้ อดกระตุกมุมปากไม่ได้: เจ้านายเปลี่ยนไปจริงๆ ไม่เพียงสนใจเรื่องใหญ่ของเขตปกครอง

บทที่ 431 คุณปู่สวย

มู่สวินรู้สึกว่าราคาที่หลินเยว่เลี่ยงตั้งไว้นั้นต่ำเกินไป แต่ด้วยสัญชาตญาณของพ่อค้า เขาก็ชอบราคาที่ยิ่งต่ำยิ่งดี

"ตกลง ตามที่พี่สะใภ้เซียวว่า จินละ 400 เหรียญ ข้าจะรีบกลับเข้าเมืองไปหาคนมาขนลูกท้อ"

หลินเยว่เลี่ยงเตือนว่า: "คุณชายมู่อาจจะไม่ทราบ ลูกท้อนี้แม้จะอร่อย แต่เก็บรักษ