บทที่ 428 ลูกท้อสุก

ปีนี้เป็นปีแห้งแล้ง แม้จะไม่ถึงขั้นพืชไม่งอก แต่แม่น้ำที่มีระดับน้ำลดลงเรื่อยๆ ภายใต้แสงแดดที่แผดเผาก็บอกทุกอย่างแล้ว

หมู่บ้านเกาซานหลังจากทำระหัดวิดน้ำสำเร็จ ก็มีฝนตกครั้งหนึ่ง แต่ตกแค่ครึ่งวันก็หยุด น้ำฝนเพียงเท่านี้สำหรับพืชผลเป็นเพียงหยดน้ำในทะเลทราย พืชผลจะอยู่รอดได้ต้องอ

บทที่ 429 ขึ้นเขาเก็บลูกท้อ

หลินเยว่เลี่ยงมองหมอเซี่ยยิ้มๆ จากความเข้าใจที่เจ้ามีต่อเขา การที่เขาพูดแบบนี้มักจะมีเรื่องขอร้อง

แน่นอน หมอเซี่ยยิ้มกว้างแล้วพูดอีก: "หนูน้อย ข้ารู้ว่าลูกท้อนี่ปลูกบนเขาของบ้านเจ้า ข้าจะขึ้นไปเก็บกินเองได้ไหม?"

หลินเยว่เลี่ยงไม่รังเกียจพฤติกรรมแบบนี้ของหมอเซี่ย พูดคว

บทที่ 430 ลูกท้อเก็บรักษายาก

ซื่อเหลียงที่ไม่เคยมีส่วนร่วมในธุรกิจของมู่สวินรู้สึกร้อนใจ: "พี่สาว ถ้าพี่จะหาคนร่วมมือขายลูกท้อ ทำไมไม่ลองหาพี่สวินดูล่ะ? เขาต้องขายได้ราคาดีแน่ๆ"

จินเหวินที่อยู่ข้างๆ เห็นเจ้านายทำแบบนี้ อดกระตุกมุมปากไม่ได้: เจ้านายเปลี่ยนไปจริงๆ ไม่เพียงสนใจเรื่องใหญ่ของเขตปกครอง