บทที่ 406 หลิวหลินและชุ่ยผิงกำหนดวันแต่งงานชั่วคราว

หลิวหลินค่อนข้างมองโลกในแง่ดี ไม่ว่าจะผ่านอะไรมา เขารู้สึกพอใจแล้วที่ได้อยู่กับคนที่รักในช่วงชีวิตที่เหลืออยู่

เมื่อเห็นแม่กำลังร้องไห้อยู่ตรงหน้า หลิวหลินปลอบว่า "แม่ เรื่องทั้งหมดผ่านมานานแล้ว ผมเองก็ไม่ได้ใส่ใจแล้ว แม่ก็ปล่อยวางเถอะ!"

แม่ของ

บทที่ 407 ปล่อยตามบุญตามกรรม

ตอนนี้ชาวบ้านมีความประทับใจที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ต่อครอบครัวที่อยู่เชิงเขาเหนือ เมื่อได้ยินว่าพวกเขาจะสร้างบ้าน ทุกคนต่างกระตือรือร้นผิดปกติ ไม่ต้องพูดถึงว่าค่าแรงที่พวกเขาให้ไม่น้อย แม้ไม่ให้ค่าแรงพวกเขาก็เต็มใจช่วย

กำหนดเริ่มงานในวันมะรืนนี้ คือวันที่สิบแปดเดือนห้า นี่เป

บทที่ 408 ฟาร์มระดับ 18 พลังพละระดับ 3

กู๋ว่านเอ๋อร์พยักหน้า "อืม หมอเซี่ยก็พูดแบบนี้ ขอแค่เราสองคนไม่มีปัญหา ข้าก็ไม่กังวลแล้ว ลูกต้องมาสักวัน"

หลินเยว่เลี่ยงเห็นกู๋ว่านเอ๋อร์ปล่อยวางได้เอง ก็ไม่ได้ปลอบใจอะไรอีก

กู๋ว่านเอ๋อร์คลายปมในใจแล้ว อารมณ์ก็ดีขึ้นมาก อยู่เป็นเพื่อนหลินเยว่เลี่ยงจนถึงเวลา