บทที่ 405 - หมาป่าใหญ่ชนะขาด

เซียวหนิงพยักหน้า: "ตัวนั้นพี่สะใภ้ข้าถักให้"

มู่จิ่นแกล้งแซว: "ฮ่าๆ น้องชายข้าช่างมีบุญจริงๆ ได้ใส่เสื้อไหมพรมสวยๆ แบบนั้น"

เซียวหนิงเห็นท่าทางผิดหวังของอีกฝ่าย พูดออกไปโดยไม่ทันคิด: "ฤดูใบไม้ร่วงปีนี้ข้าจะถักให้ท่านตัวหนึ่ง"

มู่จิ่นรับด้วยความยินดี: "ดี น้องหนิงต้

บทที่ 406 หลิวหลินและชุ่ยผิงกำหนดวันแต่งงานชั่วคราว

หลิวหลินค่อนข้างมองโลกในแง่ดี ไม่ว่าจะผ่านอะไรมา เขารู้สึกพอใจแล้วที่ได้อยู่กับคนที่รักในช่วงชีวิตที่เหลืออยู่

เมื่อเห็นแม่กำลังร้องไห้อยู่ตรงหน้า หลิวหลินปลอบว่า "แม่ เรื่องทั้งหมดผ่านมานานแล้ว ผมเองก็ไม่ได้ใส่ใจแล้ว แม่ก็ปล่อยวางเถอะ!"

แม่ของ

บทที่ 407 ปล่อยตามบุญตามกรรม

ตอนนี้ชาวบ้านมีความประทับใจที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ต่อครอบครัวที่อยู่เชิงเขาเหนือ เมื่อได้ยินว่าพวกเขาจะสร้างบ้าน ทุกคนต่างกระตือรือร้นผิดปกติ ไม่ต้องพูดถึงว่าค่าแรงที่พวกเขาให้ไม่น้อย แม้ไม่ให้ค่าแรงพวกเขาก็เต็มใจช่วย

กำหนดเริ่มงานในวันมะรืนนี้ คือวันที่สิบแปดเดือนห้า นี่เป