บทที่ 249 ทำไมไม่ไปปล้นล่ะ?

มีแม่บ้านหลายคนรออยู่ที่นั่นแล้ว ฮั่นซื่อเห็นลูกสาวและหลินเยว่เลี่ยงมา รีบเชิญให้นั่ง

ไม่นานคนก็มาครบเกือบหมด

หลินเยว่เลี่ยงประเมินดู มีประมาณ 20 คน ทำให้ห้องโถงบ้านหยางที่ไม่ได้ใหญ่โตอะไรแน่นขนัด

เจ้าไม่อยากเสียเวลา มองรอบหนึ่งแล้วพูดตรงๆ: "คงจะรู้จากป้าหยางแล้วว่า

บทที่ 250 แลกสีย้อม

ตอนนี้เจ้าอยากจะตบตัวเอง ตอนทำเกมนั้นประมาทเกินไป ถึงกับเขียนราคาสีย้อมเกินมาหนึ่งศูนย์

คำที่ว่าความผิดของตัวเองต้องรับผิดชอบเอง พูดได้ถูกต้องเหลือเกิน...

หลังจากระบายความรู้สึกกับตัวเองแล้ว ก็ต้องซื้อต่อ

ต้องยอมรับว่าราคาสีย้อมเพิ่มต้นทุนการผลิตไหมพรมเองโดยไม่รู้ตัว

แม้จะเ

บทที่ 251 ซื้อที่ดินรกร้างอีกครั้ง

ทุกคนที่ได้ยินข้อเสนอของหลินเยว่เลี่ยงต่างเห็นด้วย แต่ก็รู้สึกเสียดายเงินที่ต้องซื้อที่ดินรกร้าง

เพราะพวกเขายังไม่เห็นผลตอบแทนที่แท้จริงจากที่ดินรกร้างเหล่านั้น

หลินเยว่เลี่ยงเห็นความคิดของทุกคน จึงอธิบายอย่างใจเย็นว่า:

"ทุกคนอย่าเสียดายเงินเลย แกะของเราจะมีจำ