บทที่ 236 ขนข้าว

"ภรรยา พวกเราไปอำเภอกันเดี๋ยวนี้ ไปจ้างเกวียนมา" เซียวเช่อพูด

หลินเยว่เลี่ยงตอบ "ได้" แล้วนั่งบนเกวียน

ทั้งสองคนไปจ้างเกวียนในอำเภอมา 15 เล่ม คนขับเกวียนช่วยขนข้าวขึ้นรถ รวมกับเกวียนของตัวเองอีก 1 เล่ม รวมเป็น 16 เล่ม บรรทุกข้าวและต้นไม้มุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านเขา

ถนนเล็กที่ตระกูล

บทที่ 237 ปรึกษาเรื่องย้ายบ้าน

เซียวเช่อเห็นว่าหลอกสำเร็จแล้ว จึงพูดกับทุกคน: "พ่อ พวกเราขนข้าวพวกนี้ไปเก็บในห้องใต้ดินกันก่อน"

เซียวเหลี้ยงรับคำทันที คนที่เคยผ่านความอดอยากมามักจะรู้สึกผูกพันกับข้าวเป็นพิเศษ

เขารีบเดินไปหยิบข้าวหนึ่งกระสอบแบกไปที่ห้องใต้ดิน

พ่อลูกช่วยกันจัดการข้าวเสร็จ เซียวเช

บทที่ 238 ถ้าเรียกพวกเจ้าไปด้วย จะไม่แพร่งพรายหรอกหรือ?

คาดว่าคนสองคนนั้นคงยากที่จะมีชีวิตรอดครบ 10 ปี

"นี่ก็เป็นกรรมตามสนอง ทำเรื่องไม่ดีก็ต้องรับผลกรรม" หลินเยว่เลี่ยงพูดอย่างเด็ดขาด

หวังซื่อเล่าต่อ: "อาสามของเจ้าฟื้นตัวดี ตั้งแต่หลายวันก่อน ก็เริ่มเดินได้ช้าๆ แล้ว"

"ลูกสาวสองคนของเขาก็ได้ยิน