บทที่ 235 เต็มไปด้วยความหวังต่อชีวิตในอนาคต

หลิวหลินเพิ่งเข้ามาในห้อง รู้สึกถึงอุณหภูมิที่แตกต่าง เขาก็รู้ว่าตัวเองประสบความสำเร็จแล้ว

แต่เขายังอยากได้ยินหลินเยว่เลี่ยงบอกด้วยปากตัวเอง เพราะการสร้างแท่นนอนแบบมีเตาผิงเป็นสิ่งใหม่ที่เขาลองทำเป็นครั้งแรกในชีวิต

หลินเยว่เลี่ยงยิ้มหันกลับมา: "ทั้งแท่น

บทที่ 236 ขนข้าว

"ภรรยา พวกเราไปอำเภอกันเดี๋ยวนี้ ไปจ้างเกวียนมา" เซียวเช่อพูด

หลินเยว่เลี่ยงตอบ "ได้" แล้วนั่งบนเกวียน

ทั้งสองคนไปจ้างเกวียนในอำเภอมา 15 เล่ม คนขับเกวียนช่วยขนข้าวขึ้นรถ รวมกับเกวียนของตัวเองอีก 1 เล่ม รวมเป็น 16 เล่ม บรรทุกข้าวและต้นไม้มุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านเขา

ถนนเล็กที่ตระกูล

บทที่ 237 ปรึกษาเรื่องย้ายบ้าน

เซียวเช่อเห็นว่าหลอกสำเร็จแล้ว จึงพูดกับทุกคน: "พ่อ พวกเราขนข้าวพวกนี้ไปเก็บในห้องใต้ดินกันก่อน"

เซียวเหลี้ยงรับคำทันที คนที่เคยผ่านความอดอยากมามักจะรู้สึกผูกพันกับข้าวเป็นพิเศษ

เขารีบเดินไปหยิบข้าวหนึ่งกระสอบแบกไปที่ห้องใต้ดิน

พ่อลูกช่วยกันจัดการข้าวเสร็จ เซียวเช