บทที่ 227

ไข่เป็ดพวกนี้ต้องอร่อยแน่ๆ

หลินเยว่เลี่ยงกำลังจะอุ้มหลานชาย แต่เซียวเช่อชิงอุ้มไปก่อน "ให้อาเขยอุ้มเอง"

ตอนนี้เสี่ยวสือโถวคุ้นเคยกับเซียวเช่อแล้ว ไม่กลัวใบหน้าของเขาแล้วเลย

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเร็วๆ นี้หลินเยว่เลี่ยงก็ใช้พลังไม้รักษาเขาด้วย แผลเป็นจางลงไปมาก ดูไม่น่ากลัวเท่าเดิมแล้ว

บทที่ 228

อยากกินไก่น้ำจิ้ม

หลินเยว่เลี่ยงรู้ว่าเขานึกถึงท่าทีของคนในเรือนหลักเมื่อวาน จึงรู้สึกไม่สบายใจ

"อาสาม อย่าคิดมากเลย ดูแลร่างกายให้หายดีก่อนนั่นแหละสำคัญ เรื่องอื่นๆ ไม่ต้องรีบแก้ไข"

หลินเยว่เลี่ยงปลอบใจ

หลินโหย่วเถียนพยักหน้า "อาสามเข้าใจ"

สามีภรรยาอยู่คุยกับหลินโหย่วเถียนสักพัก จ

บทที่ 229

โชคดีอัพเกรดแล้ว?

เกิดเหตุการณ์เหลือเชื่อขึ้น

จริงหรือที่คิดอะไรก็ได้อย่างนั้น?

ไก่ป่าตัวหนึ่งตกลงมาจากฟ้า ลงบนเกวียนโดยตรง

เซียวเช่อ...

หลินเยว่เลี่ยง...

สามีภรรยาตกตะลึงอยู่นาน จึงหันมามองหน้ากัน

"ภรรยา ข้ารู้สึกว่ามันแปลกๆ นะ"

หลินเยว่เลี่ยงอ้าปากเล็กน้อย พยักหน้าเห็นด้วย "แป