บทที่ 224 คงไม่มีใครรับอาสามที่เรือนเก่า

หลินโหย่วเถียนเข้มแข็งกว่าที่พวกเขาคิด เขามองหลินกวงด้วยความเป็นห่วง พูดช้าๆ: "พาพ่อลูกเราไปหมู่บ้านตระกูลหลินก่อนนะ"

จากนั้นก็มองไปที่เซียวเช่อ: "หลานเขย ชีวิตอาคู่สามีภรรยาเจ้าช่วยเอาไว้ อาจำได้หมด"

"ส่วนค่ารักษาวันนี้ พอจัดการเรื่องทุกอย่างเรียบร้อย อา

บทที่ 225 บ้านพี่ใหญ่มีคนดีแค่คนเดียว

แล้วก็เป็นจริงดังคาด หลินโหย่วสุ่ยพูดอีก: "เยว่เลี่ยง พวกเราไม่สามารถรับอาสามได้ เจ้าช่วยเขาแล้ว ก็ทำความดีให้ถึงที่สุดไปเลย"

หวังซื่อดูเหมือนจะเป็นศัตรูคู่อริกับหลินโหย่วสุ่ย เธอไม่สนใจความสัมพันธ์พี่สะใภ้: "พูดบ้าอะไร เยว่เลี่ยงมีน้ำใจช่วยน้องสาม พามาหาแม่

บทที่ 226 เด็กๆ สมัยโบราณล้วนรู้ความ

หวังซื่อมองค้อนเธอ "อะไรของเธอของข้า ข้าแม่เธอเป็นคนขี้งกขนาดนั้นเชียวหรือ?"

"ไม่ต้องบอกข้าก็จะทำอยู่แล้ว"

พูดจบ นางก็เดินออกไป

หยางซื่อมองหลินเยว่เลี่ยง "แม่ของเราน่ะปากร้ายใจดี"

หลินเยว่เลี่ยงยิ้มพลางพยักหน้า "พี่สะใภ้ใหญ่เข้าใจแม่จริงๆ เขาแค่ปากไม่ยอมคน